به‌طور کلی میزان صدای هواکش ارتباط مستقیمی با دور موتور (RPM) و طول پروانه دارد. هرچه دور موتور بالاتر باشد یا طول پره افزایش یابد، درگیری پروانه با هوا بیشتر شده و طبیعتاً صدای بیشتری تولید می‌شود.
به همین دلیل، هواکشی که کاملاً بی‌صدا و در عین حال پربازده باشد، از نظر فنی امکان‌پذیر نیست.
با این حال، هواکش‌هایی با دور موتور پایین‌تر و پروانه بلندتر صدای کمتری تولید می‌کنند و گزینه‌ای مناسب برای محیط‌های آرام به شمار می‌روند.

در اغلب ساختمان‌ها، لوله‌های ۱۰ سانت برای سرویس‌بهداشتی استاندارد و قابل‌استفاده هستند. در برخی موارد از سایزهای ۱۲ یا ۱۵ سانت نیز استفاده می‌شود، اما به‌دلیل نازک بودن دیوارها معمولاً بیشترین نصب‌ها بر اساس هواکش ۱۰ سانت لوله‌ای انجام می‌گیرد.
بهترین انتخاب در این دسته، هواکش ۱۰ سانت لوله‌ای با دور موتور حدود ۲۴۰۰ دور است که معمولاً کارایی و مکش مطلوبی دارد.

سایزبندی اصلی هواکش‌ها بر اساس قطر پروانه تعیین می‌شود، اما برخی کاربران هنگام خرید، اندازه قاب دستگاه را نیز ملاک قرار می‌دهند.
برای مثال، ممکن است هواکشی با پروانه ۵۰ سانتی‌متر، قاب ۶۰ سانتی‌متری داشته باشد؛ بنابراین اعلام دو سایز برای یک محصول کاملاً طبیعی است.

مبنای تعیین سایز هواکش، قطر پروانه است. با این حال، بسیاری از مصرف‌کنندگان هنگام انتخاب، ابعاد قاب را نیز مدنظر قرار می‌دهند. در نتیجه ممکن است سایزی که کاربر اعلام می‌کند، بر اساس قاب باشد نه پروانه.

انتخاب بین هواکش فلزی و پلاستیکی بسته به نوع مصرف متفاوت است.

هواکش‌های فلزی معمولاً فاقد دریچه هستند؛ بنابراین هنگام خاموش بودن دستگاه، در زمستان ورود هوای سرد و در تابستان گردوغبار و حشرات محتمل است. به همین علت برای مصرف خانگی توصیه نمی‌شوند و بیشتر در محیط‌های صنعتی کاربرد دارند.
برای مصرف خانگی، هواکش‌های پلاستیکی لوکس دارای دریچه گزینه مناسب‌تری هستند؛ زیرا با بسته شدن دریچه در زمان خاموشی، از ورود هوا، گردوغبار و حشرات جلوگیری می‌کنند.

بله، امکان نصب هواکش روی شیشه وجود دارد. این مدل‌ها معمولاً به‌صورت کاملاً گرد طراحی شده‌اند و در دو سایز اصلی تولید می‌شوند: پروانه ۱۵ سانتی‌متری با قاب ۱۸ سانتی‌متری و پروانه ۲۰ سانتی‌متری با قاب ۲۵ سانتی‌متری.
در خصوص هواکش‌های مربعی نیز، شیشه در محل نصب برش داده شده و دستگاه به‌وسیله زوار و پیچ روی پنجره ثابت می‌شود.

رینگ معمولاً در هواکش‌های لوله‌ای ۱۰، ۱۲ و ۱۵ سانت استفاده می‌شود و نقش آن نگهداری و ثابت نگه داشتن فن در مرکز شیشه است.
به همین دلیل، این مدل‌ها به‌عنوان هواکش رینگ‌دار شناخته می‌شوند و برای نصب روی شیشه کاربرد فراوانی دارند.

هواکش‌های IP دار به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که در برابر نفوذ رطوبت، گرد و غبار و آلودگی محیطی مقاوم باشند. این نوع هواکش‌ها با درجه‌بندی‌های مختلفی مانند IP45، IP55، IP65 و IP68 عرضه می‌شوند که هر یک بسته به شرایط محیطی و میزان رطوبت و آلودگی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
در این استاندارد، عدد اول نشان‌دهنده میزان مقاومت در برابر نفوذ گرد و غبار و عدد دوم نشان‌دهنده میزان مقاومت در برابر رطوبت است. این مدل‌ها اغلب روی الکتروموتورها استفاده می‌شوند تا از ورود رطوبت و غبار به موتور جلوگیری شود.

دائم‌کار بودن موتور به نوع ساختار آن وابسته است. موتورهای بلبرینگی به‌دلیل اصطکاک کمتر و مقاومت بالاتر در برابر گرما، امکان کارکرد طولانی‌مدت دارند.
در مقابل، هواکش‌های خانگی معمولاً مجهز به موتور بوشی هستند و به‌دلیل وجود اصطکاک و ساییدگی در بوش، در طول زمان دچار خرابی و گشادشدگی می‌شوند. به همین دلیل، این محصولات برای کارکرد مداوم طراحی نشده‌اند.

انتخاب هواکش مناسب به نوع محیط و نحوه تهویه آن بستگی دارد:

در فضاهایی که امکان خروج مستقیم هوا به بیرون وجود دارد، از هواکش‌های آکسیال استفاده می‌شود.
در محیط‌هایی که کانال‌کشی انجام شده، هواکش‌های رادیال یا سانتریفیوژ گزینه مناسب‌تری هستند.

این انتخاب با توجه به حجم هوا، میزان آلودگی محیط و نیاز به دفعات تخلیه هوا در ساعت تعیین می‌شود.

هواکش آکسیال (محوری) برای عملکرد در شرایط فشار صفر طراحی شده و هوا را به‌صورت مستقیم جابه‌جا می‌کند.
در مقابل، هواکش رادیال (سانتریفیوژ) برای ایجاد فشار ساخته شده است. این گروه به دو نوع بکوارد و فوروارد تقسیم می‌شود:

بکوارد‌ها قدرت مکش بسیار بالایی دارند.
فوروارد‌ها به‌عنوان بادده‌های قوی شناخته می‌شوند و برای محیط‌هایی که نیاز به هوارسانی دارند، مناسب‌اند.

میزان جابه‌جایی هوا یا باددهی در هواکش‌های صنعتی به عواملی مانند سایز هواکش، دور موتور در دقیقه، زاویه پروانه و تعداد پره‌ها بستگی دارد و بر اساس این موارد محاسبه می‌شود.

نصب هواکش صنعتی بسته به نوع آن متفاوت است:

هواکش‌های آکسیال معمولاً روی دیوار نصب می‌شوند و برخی مدل‌ها نیز به‌صورت سقفی مورد استفاده قرار می‌گیرند. مدل‌های سقفی باید مجهز به بلبرینگ‌های مخصوص باشند.
هواکش‌های رادیال (سانتریفیوژ) اغلب روی پشت‌بام یا خارج از سالن نصب می‌شوند و لوله‌های انتقال هوا به آن‌ها متصل می‌گردد.

برای نگهداری مناسب:

لازم است پروانه دستگاه هر شش ماه یک‌بار تمیز شود. تجمع گرد و غبار روی پروانه موجب افزایش وزن آن و در نتیجه آمپر کشیدن و فشار بیش از حد بر موتور می‌شود که می‌تواند به سوختن موتور منجر شود.
همچنین روغن‌کاری دوره‌ای بلبرینگ‌ها جهت حفظ عملکرد روان دستگاه توصیه می‌شود.